Nieuws

Details

Gepubliceerd: 25 augustus 2014

Geschreven: 25 augustus 2014

De Nederlandse windsurfer Dennis Klaaijsen (NED-192) verbeterde afgelopen week het langeafstandsrecord Windsurfen. Maar de Vlissinger heeft zichzelf alweer een nieuw doel gesteld.

Het is eigenlijk gekkenwerk en Dennis heeft de blaren nog op zijn handen staan, maar toch is het volgende doel alweer gesteld. Afgelopen weekend verbeterde de 39-jarige Vlissinger het wereldrecord lange afstand surfen, door in 24 uur meer dan 700 km op zijn surfplank af te leggen. Een wereldrecord, maar dat is voor Dennis niet genoeg. Hij wil namelijk binnenkort de Noordzee over surfen en het huidige wereldrecord op die afstand ook nog eens verbreken. 

Hierbij zijn persoonlijk verslag (in het Engels vanwege de Internationale belangstelling):

A weather window opened up for the 10th of August, finally , the first good one this season. A 24 hour attempt is ideally planned around the 22nd of June, this being the day with the most hours of daylight and only 6 hours of darkness. Doing a record attempt now meant that I had a total of 8 hours of darkness in which your skills and concentration are pushed to their highest level. It was full moon that night and sufficient clearing skies were forecast to trigger my interest.

To beat the existing 630 kilometers that I surfed last year, I knew I had to change something. Last year after sunset the wind played havoc, meaning I did not stay on the water for the full 24 hours. It became patchy and after 20 hours I was absolutely wrecked because I had to pump a lot with my sail, to stay planing. There were still a couple of hours in the bag when I decided to call it a day around 02.00 in the morning.

This time I started my attempt at 19.30 in the evening so I would go fit into the hardest part of the journey, the night time surfing.

At 16.00 my family and two colleagues and surf buddies arrived at Zonnemaire NL, to get the equipment ready . We had a Zodiac with an outboard engine which was used to attach two lights to all the buoys that I might encounter during the night. On a cut off boom head attached to the mast, two lights were attached to allow me to see the first few meters of water in front go me and a mast head light was installed on top of the sail so I would be visible from the shore side. On my head I would wear a head lamp and in my crash vest a hand held flare as well a a strobe light, in case I would run into danger. During the whole time I had a watertight VHF radio with me so I could call the crew on the shore side if I needed something. A phone in a watertight container served as back up. The rescue brigade in Vlissingen lent us three survival suits so the crew were well protected incase they had to come out and look for me.

The Zodiac was at anchor at the point were I would surf past; and where three sets would be tied up to a line, so I could change quickly if the wind would increase or decrease. In the zodiac were two big plastic crates with food and drink supplies as well as two spare camel bags. If I would run low on supplies, I only had to jump into the boat to restock.

The weather forecast showed that the remains of ex hurricane Bertha would pass around 19.00 after which the wind would veer to the favorable west south west direction force 6 gusting to 33 knots, force 7. A normal pattern is that during sunset the wind drops so I knew I had to rig just about everything I had in the surf trailer. Luckily the trailer is filled with equipment sponsored by VERTIGO Sports in Kamperland so I had everything I needed. Five complete sets were ready to go by 19.00:

8.6 m2 Neil Pryde RS Racing EVO 6 with Tabou Manta 81 with 46 Boss custom S- fin
7.8 m2 Neil Pryde RS Racing EVO 6 with Tabou Manta 71 with 38 Z finns S-
7.0 m2 Neil Pryde RS Racing EVO 6 with Tabou Manta 66 with 36 Z finns S-
6.4 m2 Neil Pryde RS Racing EVO 6 with Tabou Manta 59 with 34 Boss custom S
5.8 m2 Neil Pryde RS Racing EVO 6 with F2 SX XS 80 with 30 Boss Custom S

Equipped with 3 x GT 31 GPS devices, a crash vest filled with Energy gells, power bars and a camel bag on my back, I hit the water at 19.30 with the 6.4m2 and the Tabou Manta 59.

The wind was perfect and the first 100 kilometers were completed in just under two and a half hours.

A helicopter came over to make some arial footage and some great shots were made when Neil Pryde Market manager Benelux Jacques van der Hout and myself were sailing side by side.

Around sunset the same drill as last year, the wind started to drop! and I changed to 7.0 followed by the 7.8m2 and even 8.6m2. Around midnight the wind filled up again and with 7.8 m2 I sailed through the night. Unfortunately the wind backed by 20 degrees during the dark hours, to 225 degrees south west, so I could not sail the intended course close to the dams at the shore side. Crossing the lake in some low chop is more tiring and reduces the speed however it was full moon which was a big help and when not obstructed by clouds it was magnificent to sail. For about one hour during the night the wind wasn't strong enough to plane and during a wind dip at 05.15 I decided this was the time to come ashore for the first time.

The GPS reading was 285 kilometers so I was still on track to beat my current 630 world record. I loaded myself up with Pasta and after a ten minute relax on a stretcher I got myself ready to go back on the board at 05.45 just before sunrise. The wind had veered to west south west so with the sunshine smiling at me I managed to clock some good distance.
At 07.30, twelve hours after the start the display was reading 340 kilometer. Knowing that the 8 hours in the dark was the most difficult part wind wise, I was confidant and kept on going. By this time the first blisters that formed on my hands started to open up and the hold on the boom became more painful by the minute. I started to use some lifting straps during the night to slightly ease the pressure on my hands and that did give me some comfort but the continuous pull on the boom really started to take it's toll on the hands.

I continued with the 7.0 m2 and just after 12.00 lunchtime I passed the 500 kilometer mark. For the afternoon some isolated rain showers were forecast and small showers came over which backed the wind to south west again and also meant that the wind subsided from time to time. Frustrated by the irregularity and the exhaustion, sailing became increasingly difficult. At 14.00 I passed Craig Hollins, my nearest competition, and his 550 kilometer distance and around 16.30 I passed the 630 mark. With 3 hours to spare I just had to keep going. Last year my aim was to get over the 700 kilometer mark (the wind denied me the opportunity) and even-though conditions weren't perfect I couldn't quit now. To much effort was put in and the crew on the shore and all my sailing buddies on the water cheered me on and pushed me to keep on going.

At 17.00 when I was at the middle of the lake, the wind swung around to west south west again and increased till a steady 6 beaufort. That was just what I needed to finish the last two and a half hours. At that point the 6.4m2 would have been relaxer to sail but I did not want to take the risk of having a smaller set if the wind would drop again so I kept on going full throttle. Physically I was still on my board but mentally I had left the water a while ago. It felt like I was in a complete trance and probably in some form of shock as well. The stretches with the flattest water were about 1,5 kilometer long and that's where I stayed till the clock finally showed 19.30....

The GPS showed 742 when I finally made it to the shore side. The distance I sailed before and after 19.30 needs to be subtracted so that made the clock stop at 728 kilometer.

My colleague and good friend Sjoerd carried the set back to shore, where friends and family gathered to welcome be back on solid ground. My hands looked like Freddy Gruger counting 26 blisters all together. A couple of blisters on my feet where they went in the foot straps, and two black toe nails complete the physical if not mental damage list.

My friends de rigged the equipment while I finally took of my wetsuit. The champagne was opened and after a huge bowl of chilly and rice the whole convoy went home. Luckily I could sit in the passenger seat since I was in no fit state to drive home for one hour. During the trip back utter exhaustion struck. Shivering I made it home and during the course of the night I woke up numerous times shaking and sweating.

The day after I felt remarkable good. A couple of sport massages to relax the muscles and some good sleeps helped me with the recovery, however its already a week ago and I'm still not back to war strength. I've made a short session on the board but the hands still don't agree with holding a boom. Vaseline and lavender oil are their biggest friends at the moment.

When uploading the data from a GPS into the computer, a so called doppler filter needs to be applied, to take the spikes out of the data. The corrected data will be around 700 kilometer. The data from from two of the three GPS units I had , did not show the full sailed distance on the display. This worried me and I've extracted all data from all three GPS units and sent it to the record committee of GPS speedsurfing. A formal ratification hasn't happened yet and hopefully the data provided will be sufficient to become to a valid claim, both for GPS speed surfing, as well as for Guinness world records. The gybe analysis showed 395 turns of which I felt in 5 times

Would I do it again??? Let's first see what the final outcome is of the distance. Does a perfect 24 hour doesn't exist I don't know that. I still have not had MY perfect storm. The full moon assisted a lot during the night time. The wind shifts made it a harder than expected challenge however I won the fight from the man with the hammer...this time.

This year a North sea Crossing from Lowestoft, England to IJmuiden, Holland is still on the to do list. To draw the attention for a sea going profession and volunteers for the rescue services in Holland, Sponsoring by the Dutch rescue service KNRM, and the Dutch pilot organization is arranged. With the equipment from VERTIGO sports the waiting games starts again. A southerly wind is needed to complete the nearly 200 kilometer crossing, my aim is under 6 hours.

Zijn uitzonderlijke prestatie was te zien op TV bij Omroep Zeeland en bij SBS6 Hart van Nederland! 

Bron: Dennis Klaaijsen (NED-192)

Details

Gepubliceerd: 13 augustus 2014

Geschreven: 13 augustus 2014

Sportschool en vaartrainingen
Nee....ik ben geen topsporter. Mijn voorbereidingen voor het Europees kampioenschap Formula moeten dus gewoon tussen mijn drukke gezinsleven en werkverplichtingen door worden ingepland.

Belangrijk onderdeel van mijn voorbereidingen bestaat uit het "spotschoolprogramma", zodat ik fysiek weer in een goede conditie kom. Eigenlijk train ik al vele jaren bij Fit For Free. En elk jaar wordt het lastiger om na de winterstop dat bierbuikje weer in een redelijke vorm te krijgen. Daarbij komt dat ik trainen in de sportschool een maand of vier nog wel leuk vind, maar dat daarna de klad er meestal in komt.

Daarom ben ik dit jaar pas in mei met mijn opbouwprogramma gestart i.p.v. in januari. Theoretisch zou ik dan in september, tijdens het EK, topfit moeten zijn. We gaan het meemaken. Op dit moment (eind juli-begin augustus) zit ik trouw zo'n 3 tot 4 keer per week aan toestellen te trekken en duwen. Deels doe ik daarbij iets met cardio, waarbij mijn voorkeur uitgaat naar de roeimachine; deels doe ik krachttrainingen. Geen speciale shake's, sportdrankjes of anderen geheime middelen voor mij. Wat ik doe is vast allemaal niet zo wetenschappelijk verantwoord, maar ik merk wel dat ik er sterker door wordt en dat mijn uithoudingsvermogen toeneemt.

Een ander deel van de voorbereidingen vindt op het water plaats. Helaas matchen mijn persoonlijke mogelijkheden niet om mee te kunnen doen met het intensieve trainingsprogramma, dat de NVW aan formulasurfers aanbiedt. ;) Ik moet dus mij eigen voorbereidingen organiseren.

Als de omstandigheden goed zijn spreek ik met wat formulavriendjes af om op het Tjeukemeer, Slotermeer of de Westeinder de snelheid te vergelijken en de vaartechniek te verbeteren. Kan ik net zo hoog aan de wind varen als mijn trainingspartners? En met dezelfde snelheid? Hoe diep en hard kun je downwind? Helpt een andere mastvoetpositie, meer downhaule, een andere vin? Gaat het voordeel upwind niet ten koste van de prestaties downwind? Door te experimenteren en te vergelijken moet je de ideale settings zien te vinden.

Ik weet daarbij dat ik in de afgelopen jaren stukje bij beetje beter formula ben gaan varen. Maar wat me steeds weer verbaast is dat, ook na zeven jaar, en zelfs onder voor mij ideale omstandigheden, een topsurfer er toch elke keer net wat meer snelheid of hoogte uit weet te persen dan ik. Hoe goed ik ook mijn best doe op een simpel rakje naar de overkant van het meer. Blijven oefenen dus, Cobus...In ieder geval heb ik de trim van mijn materiaal nu behoorlijk op orde. Zeker m'n 12 meter vaart in vergelijking met vroeger heerlijk licht en gecontroleerd. Drie cm meer downhaule was 'the trick'. Ik hou in een tabelletje voor al mijn zeilen bij wat de ideale trim is: afstand mastvoet tot voorste vinbout, de maat van de mastverlenger (nee, niet de recommended settings), afstand hart trapezelijntjes tot hart mast, verlenging giek, ga zo maar door. Het draait bij die grote zeilen echt om de centimeters.

O ja, ik neem ook een 'geheim wapen' mee naar Viganj. Ik heb van John Munten een mooie formula Z-vin geleend: een ZE 2 S- 70. Voor de omstandigheden dat het iets meer gaat doorwaaien. Tijdens één van de oefensessies bleek dat die vin m'n board upwind heerlijk op z'n rail zette en dat ik er een prima hoek tegen de wind in mee kon varen. De vin tilt het board als het ware achterin iets beter uit het water waardoor de Vapor wat vlakker over de chop vaart en minder afremt. Misschien helpt het om op het EK in het geweld van alle topsurfers toch in het kruisrak mee te komen.

Details

Gepubliceerd: 08 augustus 2014

Geschreven: 08 augustus 2014

Ik doe het nog ééén keer… van 1 tot 7 september ga ik meestrijden in het EK Formula in Viganj. 

Vorige week heb ik me ingeschreven. Niet dat ik nou direct Europees kampioen denk te gaan worden. Maar soms is meedoen belangrijker dan winnen. En zeg nou zelf…wat is een titel voor een kampioen nou waard zonder een groot startveld?

Al eerder deed ik aan een dergelijk internationaal evenement mee. De eerste keer in 2011: het WK Formula Yought & Masters in Skive (DK). Het was een fantastische ervaring.  90 deelnemers, spannende wedstrijden, soms pittige omstandigheden, een geweldige organisatie, zowel op het water als aan de wal. Ik werd iets van 54^e van de 56 masters. Zo op het oog niet om over naar huis te schrijven. Toch heb ik prima gevaren en veel strijd geleverd. Zoals m’n buurvrouw het zo mooi verwoorde: “Alsof je de hele dag midden in het wielerpeleton hebt gereden en uiteindelijk toch achterin eindigt”. M’n startjes waren in Skive in ieder geval fabuleus.

Lees meer …

Details

Gepubliceerd: 14 juli 2014

Geschreven: 14 juli 2014

De 16-jarige windsurfer Lars van Someren uit Almere is wereldkampioen Formula Windsurfen geworden in de leeftijdscategorie onder 17 jaar. Vorig jaar moest de Almeerder nog genoegen nemen met het zilver, maar dit jaar was hij de sterkste op het jeugdwereldkampioenschap dat van 24 juni tot 28 juni in Gallipoli, Italië werd gehouden.

Van Someren zijn sportieve seizoen staat dit jaar volledig in het teken van de Jeugd Olympische Spelen die in augustus in Nanjing, China plaats zullen vinden. Hier zullen ruim 4000 jeugdatleten uit 200 landen deelnemen in 28 sporten. Inmiddels zijn meer dan 250.000 bezoekerskaartjes verkocht voor dit grootste jeugd sportevenement ter wereld. In de windsurfdiscipline zal Lars van Someren Nederland vertegenwoordigen bij de jongens. Aimee van 't Hof uit Huizen doet namens Nederland mee bij de meisjes.

Ook het WK in Italië was onderdeel van de jeugd olympische voorbereidingscampagne. Dus echt tijd om lang bij deze mooie overwinning stil te staan is er niet, want van Someren houdt het vizier gericht op de Spelen.

"De winst op het WK is een mooie opsteker in de aanloop naar de Jeugd Olympische Spelen in China. Hierop is alles dit seizoen afgestemd. Over 40 dagen wil ik er echt staan. Met mijn techniek, snelheid en fitheid zit het wel goed. Ik heb tijdens het WK in Italië speciaal mijn wedstrijdfocus getraind. Het valt namelijk niet mee om vijf lange wedstrijddagen, ver van huis en in grote hitte, continue scherp en geconcentreerd te blijven. Maar op de Jeugd Olympische Spelen is dat wel nodig. Het niveau is daar zo hoog dat ik mij geen enkele fout kan permitteren als ik voor het podium wil meedoen. En dat is wel mijn doelstelling. Ik zie echt uit naar mijn reis naar China. We gaan met de hele Nederlandse jeugd olympische ploeg en begeleidingsstaf die wordt geleid door Che de Mission en Olympisch judo kampioen Mark Huizinga. Alles lijkt op de ´echte´ Spelen. Zo is er een openings- en sluitingsceremonie en verblijven we in het olympisch dorp. Echt te gek!"

Lars van Someren wist op het WK in Italië maar liefst 14 van de 15 races te winnen. De tweeling Bruno en Luca Bordoni uit Zwitserland eindigden op de tweede en derde plaats. Naast wereldkampioen bij de junioren onder 17 jaar, eindigde de 16-jarige atleet uit Almere ook op een zeer verdienstelijke 4e plaats in het klassement bij de jeugd onder 20 jaar.

''Op het WK in Italië waren dus wedstrijd omstandigheden die lijken op de omstandigheden in China tijdens de Spelen. Een goede wedstrijdtraining was daarom het doel, maar toen ik zag dat ik wereldkampioen kon worden heb ik natuurlijk wel gas gegeven. Ik ben erg blij met deze tussenmeting. De komende maand staat in het teken van mijn de laatste voorbereidingen op de jeugd-olympische surfplank Techno293. Ik voel me goed en de voorbereidingen verlopen volgens plan. En deze WK titel geeft natuurlijk veel vertrouwen", aldus Lars van Someren.

Lars van Someren vaart met zeilnummer NED-800 en is al enkele jaren lid van de Nederlandse Jeugdselectie Techno293. Hij heeft een Nationaal Talent status van het NOC*NSF. Verder is hij lid van de lokale windsurfvereniging Almere Centraal en daarnaast lid van het team Windsurfing4you.

Link:

Lars van Someren

Bron persbericht: Eddy van Someren
Foto credits: Facebook Eddy van Someren

Details

Gepubliceerd: 13 juli 2014

Geschreven: 13 juli 2014

Onlangs werden de gecombineerde Europese Kampioenschappen voor de Olympische RS:X in het Turkse Cesme, nabij Alacati georganiseerd. Het jonge Nederlandse team van getalenteerde surfers sleepte opvallend veel prijzen in de wacht. Met podiumplaatsen voor Isis Hoekstra, Sam Wennekes en Kiran Badloe. Het Europees Kampioenschap en Europees Jeugd Kampioenschap RS:X zijn spectaculair tot een einde gekomen. 

Extreem harde wind hield de deelnemers op de voorlaatste wedstrijddag aan de kant. Op de laatste finale dag lukte het de organisatie alleen om de allesbeslissende Medalraces voor de Heren en de Dames te varen. Na de finish van de dames was de wind opnieuw weer extreem toegenomen dat de Medalraces voor de Jeugd kampioenschappen niet meer gevaren konden worden.

Jong Nederlands team

Het jonge Nederlandse team op de RS:X heeft uitstekend van zich doen spreken. Meest aansprekende resultaat is natuurlijk de bronzen medaille voor Isis Hoekstra op het EJK RS:X.

Na een zeer stabiele serie in de zeer winderige omstandigheden, werd de gelijke punten stand met de Russische nummer vier in het voordeel van Isis beslecht vanwege haar betere aftrekresultaat.

Sara Wennekes volgt knap op de 5e plaats. Sara is inmiddels afgereisd naar het Portugese Tavira om Nederland te vertegenwoordigen op het ISAF WJK.

Bij de jongens tot en met 19 jaar is er ook een officieel klassement voor de allerjongste debutanten op de RS:X. Sam Wennekes eindigt op een 20e plaats in het overall klassement, maar mag toch nog even op het podium komen voor z'n 3e plaats in het U17 jongens klassement.

Senioren

Ook Kiran Badloe deed het niet onverdienstelijk. Net als vorig jaar wordt hij opnieuw 10e overall op het Europees Kampioenschap RS:X. Als bonus eindigde Kiran ook nog als de een na beste U21 surfer in het zeer sterke mannen veld. Delta Lloyd Kernploeg surfster Lilian de Geus ging het evenement moeizaam van start, maar ze sloot het evenement af met een zeer knappe 2e plaats in de Medalrace.

Voor meer informatie, uitslagen en foto's surf je naar http://www.rs-xeurope2014.com/ of de website van het Watersportverbond.

Uitslagen

RS:X Meisjes (28 deelnemers)

3. Isis Hoekstra

5. Sara Wennekes

15. Jolijn ten Bos

RS:X Jongens (67 deelnemers)

20. Sam Wennekes (3e U17)

29. Sil Hoekstra (6e U17)

33. Max van der Storm

RS:X Heren (81 deelnemers)

10. Kiran Badloe (2e U21)

35. Matthijs van 't Hoff (8e U21)

RS:X Dames (52 dames)

10. Lilian de Geus

Details

Gepubliceerd: 04 juli 2014

Geschreven: 04 juli 2014

Van 8 tot en met 13 juni vond in Fuerteventura de eerste Dunkerbeck GPS Speed Challenge plaats. Van amateur tot pro, iedereen mocht er aan mee doen. De snelheden (gemiddelde 5 x 10 seconden) varieerden tussen de 37 en 75 km/uur.

Bjorn Dunkerbeck won het event met een fantastische eind score, gevolgd door Jurjen van der Noord (NED 55). Op de derde plek eindigde Anders Bringdal. Serge Beumer (NED 808) eindigde op de 4e plaats.

Windsurfing.nl heeft Jurjen van der Noord geïnterviewd over zijn prestatie tijdens het evenement.

Windsurfing.nl: Had je verwacht dat je in de top 3 zou eindigen?
Ik had gehoopt dat het zou lukken, maar niet verwacht. Op Dunkerbeck en Anders na wist ik nog niet wie de andere concurrenten zouden worden. Het is voor mij ook een ander spelletje dan op het Luderitz kanaal, waar ik wel mee kan doen met de top.

Windsurfing.nl: Hoe had je jezelf voorbereid op het event?
Slecht, heel slecht. Wegens drukte heb ik de afgelopen tijd weinig kunnen windsurfen en sporten. Ondanks dat, ben ik toch heel tevreden met het resultaat. Gelukkig heb ik veel ervaring met het materiaal.

Windsurfing.nl: Hoe waren de omstandigheden waarin gevaren moest worden?
Het waren lastige omstandigheden. De wind varieerde gedurende de dag. In tegenstelling tot wat ik had verwacht waaide het rond het middag uur het krachtigst. De richting was ook niet stabiel. Soms ook nog hoge golven. Deze omstandigheden maakte het zeker niet makkelijk.

Windsurfing.nl: Met welk materiaal heb je gevaren?
Mistral 55 speed in combinatie met de 7.0 en 7.8 Severne Reflex 5. Verder heb ik ook nog gebruik gemaakt van de Mistral 47 speed in combinatie met de 7.0 Severne Reflex 5. Over het algemeen vaar ik ongeveer één vierkante meter groter dan de rest. Vaar graag overpowered.

Windsurfing.nl: Als er weer een Dunkerbeck GPS Speed Challenge plaats vind. Ben je dan weer van de partij?
Absoluut! De organisatie en de locatie waren goed. Omdat de snelheid doormiddel van een GPS gemeten wordt is het een toegankelijk evenement. De volgende keer wil ik wel beter voorbereid aan de start verschijnen.

Windsurfing.nl: 'Jurjen, bedankt voor de medewerking aan het interview'.

Tot slot nog wat beelden van het event.

Links:

The official ranking

Dunkerbeck GPS Speedchallenge 
Jurjen van der Noord  

Foto credits: Facebook Jurjen van der Noord

Details

Gepubliceerd: 21 juni 2014

Geschreven: 26 juni 2014

 

 

Zo de kop is er af! In overleg met de redactie van Windsurfing.nl ga ik, Niels van der Kaaij (forumnaam Nelis), de komende tijd een blog bijhouden over mijn voorbereiding in de aanloop naar de Ronde om Texel. Volgende week zullen er verschillende updates volgen en natuurlijk voor en na de wedstrijd. Hieronder lees je mijn belevenissen.

 

Om bij het begin te beginnen en voor de mensen die mij niet kennen, een korte introductie.  Ik ben al sinds 1993 begonnen met het windsurfen op een "zinkertje" en na de lokale grindgaten en strand Horst te zijn ontgroeid, ben ik na verhuizing naar Amsterdam alleen nog maar op zee te vinden.

Daar vanaf pakweg 1999 de meeste tijd op Zandvoort te vinden, omdat het zo goed met OV bereikbaar is. Via Windsurfing.nl heb ik steeds mee andere surfers leren kennen en een aantal zijn vrienden geworden. De laatste jaren gemerkt dat ik het golfrijden erg leuk vind en springen nooit mijn sterkste kant zal worden.

Daarnaast heb ik al een paar geweldige trips gemaakt van vaste land naar Texel en vanaf Texel ook verschillende zandbanken en andere eilanden bezocht. Het avontuur van goed het getij in de gaten houden, de leegte, de zeehonden en de stilte als je op een verlaten zandbank aanlegt op zoek naar een "secret" spot waar de golven buitenaards mooi zouden kunnen lopen blijft iedere keer een kick!

 

 Niels

 

Maar ik wil meer ;-) En zo zag ik zag een paar weken terug dat Rondje Texel na 5 jaar weer op de kalender staat. Alles lijkt samen te vallen...   Ik kan vrij krijgen, ik ben al vanaf januari minstens 2 a 3 x per week in de sportschool te vinden en heb een vriendenclub die mij met bergen advies en materiaal kunnen ondersteunen!

 

 De uitdaging....

 

Dus afgelopen maandag 2 juni contact gezocht met Joost (eigenaar van Zuidwest6) om mijn idee om aan Rondje Texel mee te doen voor te leggen. Hij was positief en heeft materiaal wat ik kan lenen. Na wat bellen en mailen en hulp vanuit het forum van Windsurfing.nl er achter gekomen dat de plank die ik wilde gebruiken niet op een ISAF-lijstje staat en niet meetelt als je deze gebruikt. Maar wederom hulp uit mijn vriendengroep: ik kan een RRD X-fire 112 lenen! 

In combinatie met een 6.5 en 7.5 Speedfreak heb ik een setje dat ik vanaf een knoop of 11 kan inzetten. Maar nu de grootste uitdaging... ik heb nog nooit 100 kilometer gewindsurft op een dag en dat op een board met vier ipv 3 straps!

Ja, ik kan op zee varen met windje 8 tot 9 en ja, ik heb in het verleden met een 9.0 en 145 liter plank op de Zandvoortse chop gestuitert, maar dit is andere koek...

 

Zandvoort

 

Flink aan de bak in de fitness

 

Update Part two:

 

Lange rakken maken...

 

Na mijn laatste update afgelopen donderdag heeft het nog een avondje goed gewaaid ( 95 waveboard en 4.7 zeil voor mij)

Maar door het ongustige getij ( wind en getij dezelfde kant op) en de erg aanlandige wind was het voor golfrijden verre van ideaal. Omdat de wind vooraan soms echt te weinig was heb ik besloten om gewoon eens een uur lang rakjes te varen. Ja het is een waveboard met 3 vinnen en een wavezeil dat vaker de bocht om wil dan rechtuit, maar je moet ergens beginnen!

Flink wat hoogte gepakt achterop en getracht echt speeeeed te maken tussen de golven, juist ook downwind, want daar denk ik de grootste uitdaging te krijgen. Er overheen getrokken worden omdat je neus in een golf blijft steken zal met mijn waveboard niet snel gebeuren maar full power met een 7.5m2 en breed board lijkt het mij een ander verhaal. Ook omdat ik standaard altijd aan het hoogte lopen ben, juist op een spot als Zandvoort waar het altijd stroomt ga ik bijna nooit downwind als het geen golfrijden is.

 

Mijn vertrouwde setje... 

 

Na een super zonnig en windstil Pinksterweekend met de nodige BBQ en biertjes is het tijd om nu echt gas te geven. De 112 RRD is afgeleverd op Zandvoort door Jurjen met 32, 36 en 38 vinnen. Moet nog klein beetje de tip bijschuren, want hier en daar is er een mosselbankje geraakt. Ook de GPS heb ik in ontvangst genomen. Leuk om te voelen en meten wat ontzettend licht de huidige slalom / freerace boards zijn. Met 112 liter en 69,5 breedte lijkt het kolossaal vergeleken met een waveboard, maar weegt minder!

 

 De RRD X-fire is afgeleverd....

 

Ondertussen dus het plan om om de dag iets aan sport te doen en proberen het bier te laten staan. Vandaag was het core- en benendag op de sportschool. Armen die train ik al een poos en ook met suppen en uiteraard windsurfen hebben die al de nodige uren gemaakt. Benen is ander verhaal en ik hoor van iedereen dat op een slalom / freerace plank het echt veel meer duwen is tegen de rail en vin. En dat je benen het eerste gaan verzuren en pijn gaan geven is een gegeven feit...!

 

Nu nog wind en mijn zeilen krijgen, en dan gaat het echte werk beginnen!​ ​​

 

 

 Update Part Three:

 

Het is weer de hoogste tijd voor een update!

 

Nog maar een paar dagen te gaan voor het Rondje om Texel en het werd tijd om eens echt het water op te gaan met de bijna complete set.

Met dank aan mijn vrienden die mij een racegiek, racemast en een full-on racezeil wilden uitlenen dit het weekend.

Vrijdag de Hotsails Maui GPS 7.3 opgehaald en zaterdag moest het dan maar gebeuren!

 

Hotsails GPS 7.3

 

 

Zaterdagochtend rond 11:00 uur naar zee gereden en het waaide al prima voor 7.3.  Optuigen duurde 3 x zo lang als met mijn wavezeil maar uiteindelijk met veel downhaul en minimaal outhaul( dacht ik) Het water op. De 36 vin er onder en gaan...! N tot NNW wind geeft ook nog eens flinke golven en ik kreeg het wel benauwd en angst dat ik niet hard zou kunnen gaan, waar het board voor bedoelt is.

 

Mastvoet op 135 cm, Giek laag want controle = speed dacht ik zo.

Eerste rak naar buiten ff aan pompen en voetjes met een wijde boog in straps.. check! en jongens wat gaat dat al hard! De wereld gaat plots in fast forward vergeleken met mijn trifin waveboard!

 

Als snel merk ik dat de combinatie: 32" lijnen, giek te laag en teveel outhaul geen goede is.

Ik pakte ook 0,0 hoogte en liet het board teveel bokken. Ook verbazend dat ik de  trapezelijnen zover naar voren kon zetten.  Ik was nu constant met mastarm aan het trekken.

 

Terug naar de kant: Giek veel hoger, outhaul minder en in hoogste gaatje bij clew, lijnen verder uit elkaar en naar voren. Nieuw poging... Hell yes stukken beter!
Nog steeds als een laffe twat gevaren over bakboord (van zee naar strand)  met de handrem er op, want golven van opzij en elke keer het dal vd golf induiken = scary as shit voor nose dive. 

Maar op de weg naar buiten een paar keer kunnen proeven van het potentieel. Paar keer helemaal in balans, vliegen op de vin en 101% focus op de golven voor mij. Supersnel anticiperen, diep in de giek kruipen en RUIM gooien als er een grotere golf aan komt. 

Voelde me een paar keer net Robby Naish als in RIP.. grote verschil.. geen lofty jumps, geen heli en V-max teleurstellend als ik GPS om zou hebben ;-)

Maar feeling was cool! 

Wat wel een een teleurstelling was.. Gijpen... 

Compleet waardeloos! Allemaal duitse gijpen* en met extra gratis plons en 0,0 doorgeplaneerd. Aan het eind van de dag kreeg ik wel het zeil om en onderlijk uit het water gehouden en geen plons, maar nog steeds compleet sur place en met 0,0 snelheid opnieuw beginnen... 

*een duitse gijp is van je board afspringen, zeil omdraaien en weer verder surfen.

 

Niels laat zien dat hij op een waveboard echt wel kan gijpen....

 

 

Zaterdag 2 x sessie gedaan 1 x 1.5 uur en een keer een 1 uur daarna nog ff op mijn waveplank 95 met 5.8 gestaan. 

Dat was pure ontspanning en de wereld leek zich in slomo af te spelen 

Zondag weer dikke woei en golven steeds meer en meer. Aanbod om naar IJmuiden te komen speeden met Torben afgeslagen. Ik wilde eens voelen hoe het is om gas te geven in echte "chop". 

Omdat ik het board goed wilde leren kennen, niet te vermoeid wilde raken en de wind meer en meer werd, heb ik een "relax combi" gemaakt. 5.8 ( 4 latten) Naish Boxer er op!
Wat een verademing! Heerlijk licht zeil, eindelijk voel ik wat de wind doet ipv een stuk starre vleugel in mijn hand zonder feedback.

Direct heerlijk wegknallen, voetbanden blind gevonden. Ik heb de Strava app aangezet en met een camelbag op m'n rug voorgenomen ff langer dan een uur echt gas te geven. 
Zeil stond iets te bol en giek iets te laag dus moest ff pitstop maken vandaar dat de gemiddelde snelheid wat lager uitkwam. Ook iets meer bolling in zeil want ik pakte gewoon TEVEEL hoogte.. ( later meer hierover) 
Nu ook echt meer opzij hangen, de plank vlakker en echt durven laten lopen en ruim-ruim-ruim naar buiten knallen... Ik krijg steeds meer vertrouwen en steeds meer speed, krijg ook meer feeling in het anticiperen op de best wel stevige swell en Noordzee chop. En.. Ook de weg terug ( van zee naar strand) nu niet lafjes board naar loef kantelen maar vol naar lij kantelen en gaan en af en toe een chop-hopje maken.

Na een pauze van 30 min weer het water op en nu was de wind nog meer gaan waaien. Fout gemaakt om na eerste rak ff iets meer outhaul te geven, want zeil kreeg het lastig... Gevolg: na een lekker stukje upwind, steeds meer vertrouwen en speed op weg naar buiten. Nu merkte ik dat upwind echt een eitje was, maar wilde wel eens wat dieper downwind trainen... hmm ja euh hoogte verliezen is niet echt mijn sterktste punt als waveman. Ja, op de golf "down the line" maar op Zandvoort moet je ALTIJD hoogte lopen!  En nu na twee rakken "downwind" merk ik: ...ik verlies geen hoogte! Diep-dieper-diepst... ik bleef maar bij Sandy Hill ( strandtent 2 km van mijn startpunt) uitkomen F@#$%&..!! wat nu? 

 

Hoe kom ik weer downwind?

Even het water in gesprongen; zeil nog boller en helemaal tegen de giek aan tot mn trapeze lijnen weer proberen en.. Nope.. misschien 30 meter verloren aan hoogte?
ff dobberen tussen de banken en hopen op een golf die mij lekker downwind spoelen? nope, daar ben ik te handig voor 

Heeeeel ruim gijpen en korte rakjes? Nog geen echte winst.

Toen wat onorthodoxe methodes toegepast... aanpompen, voetje in schuine lus .. en achterse voet in standje gijp. Duss uit de achterste voetbanden en aan de overkant van het board.. wel planeren maar zeil max open en met de swell hoogte verliezen....  Zag er niet uit en snelheid was echt nog minder dan op mijn waveboard, maar ik ging wat hoogte verliezen.. eindelijk!

Ik heb ook nog een andere techniek toegepast: wel in de beide straps en met gebogen knieen zeil van me af duwend planeren, op een heeel ruime koers en met weinig speed. Mijn boven benen begonnen te branden en de bal van mijn voeten deden gruwelijk zeer. Voeten zaten bijna door de straps heen en het was een soort bootcamp marteloefening geworden. Uiteindelijk na 4 rakken zo klooien weer aan de wal gekomen. Geen kramp, wel kleine pijntjes en weer een uur erbij.
Nogmaals ik moet echt een tochtje van 2.5 uur aaneengesloten maken om te voelen wat het is om straks bijna 4 uur op m'n plank te staan. Dit was een kennismaking met plank (en zeil). Daarbij er stond nu in vlagen 23 knopen, dat is bijna de bovengrens voor het event en ik voelde mij nog steeds comfortabel. Met minder wind en 7.5 / 6.5 zeil zal het een stuk minder inspanning geven op deze toch wel choppy Noordzee. En vergeet niet de helft vd tocht is over de waddenkant, wat veeeeel vlakker is.
Zeer leerzaam en ik ga dus die variable outhaul monteren en kan niet wachten om met de camberloze speedfreaks te gaan varen!

 

​To be continued!​

 

 

Update Part Four:

 

 

...veel op de SUP gestaan.

 

 

Tijd vliegt en terwijl ik dit schrijf is er weer een week voorbij gevlogen!

 

Waar ik vorig weekend twee volle dagen heb gevaren( zie vorige verslag) is er een periode van relatieve windstilte aangebroken. Om toch fit te blijven ben ik express niet meer naar de sportschool gegaan, maar heb ik heel veel op de SUP gestaan. Vrijdagavond, zaterdagochtend en zaterdagmiddag en tenslotte zondag de hele dag.

Nu nog veel binnen sporten heeft geen zin meer, maar ik probeer zoveel mogelijk tijd op het water staan. Mijn hele lichaam heeft een workout gehad, ik voel het aan mijn lijf maar ben absoluut niet vermoeid na dit weekend. Ook heb ik zoveel mogelijk biertjes laten staan en met een score van 4 op een heel weekend is dat heel netjes.

 

Tijd om de voorbereiding op orde te maken. Inmiddels is er 4 meter 4mm lijn en een handflare aangeschaft. En ik las tussen de regels door dat een reddingsvest ook een vereiste is! Die moet dus nog geregeld worden.

 

Het nodige krachtvoer

 

 

Genoeg werk aan de winkel en lastminute werkt voor mij het beste, zodat ik scherp blijf. 

Schema deze week: 

1. Maandag plank en reserve zeil&mast van strand halen.
2. Dinsdag reddingsvest halen bij de zeilwinkel
3. Woensdagavond 6.5 en 7.5 Speedfreaks, masten en giek halen bij Zuidwest6
4. Woensdagavond laat, alles in de auto "proppen"
5. Donderdag half dagje werk en dan rond 14:00 uur richting de boot naar Texel. 

Inschrijven kan tot 22:00 uur, dus voldoende tijd om spullen op logeeradres af te laden. 

 

Ja, en dan het onderwerp wind! Rond het weekend en net erna zag de voorspelling van onder andere Windguru er behoorlijk slecht uit. Zeker als je bedenkt dat ik niet groter dan 7.5m2 ga varen. Eventueel kan ik een 135 liter board lenen, maar dat board ken ik niet, dus dat is weer een extra uitdaging.

Maar wat zag ik zojuist op windguru verschijnen..... Goede wind op zaterdag!

Hoe ze het vrijdag gaan organiseren weet ik niet, maar zaterdag heeft erg goede papieren!

 

De verwachtingen voor zaterdag zijn veelbelovend...

 

Tenslotte heb ik hier op mijn werk onze directeur zo ver gekregen dat ik twee sponsorstickers van ons bedrijf in het zeil kan plakken. Voel ik mij toch een beetje een pro en behalve de eer en een leuk artikel in onze nieuwsbrief krijg ik er niks voor ;-)  

 

 

Tot zover de update van het front. Ik kijk ontzettend naar uit om donderdagmiddag op het eiland te zijn, dan gaat het echt beginnen!

 

 

Niels wordt ondersteund door Zuidwest6

​​ ​​ ​​

 

Lees hier meer over de Ronde om Texel:

http://www.windsurfing.nl/index.php/top-nieuws/1758-windsurfen-toegevoegd-aan-ronde-om-texel

http://www.windsurfing.nl/index.php/top-nieuws/1766-nederlandse-juniorenselectie-windsurfen-neemt-deel-aan-onk-marathon-windsurfen-tijdens-ronde-om-texel

http://www.roundtexel.com/

 

​

Details

Gepubliceerd: 25 juni 2014

Geschreven: 25 juni 2014

In de mooie "Golf de Roses" werd van 17 tot 21 juni het wereldkampioenschap Slalom gevaren. Veel surfers van verschillende leeftijden deden mee in de strijd voor de titel 'wereldkampioen'.

Ook was Jim van Someren, samen met team Windsurfing4you, afgereisd naar Roses om de strijd aan te gaan met zijn leeftijdsgenoten in de groep U-15. Jim van Someren liet zien dat hij de beste was in zijn leeftijdsgroep!

Windsurfing.nl vroeg Jim naar zijn ervaring.

-----
Windsurfing.nl: Hoe heb je het WK ervaren?
Jim van Someren: "Roses in Spanje is een prachtige locatie. Normaal gesproken is er in de middag een stabiele thermische wind van zee die tussen de 15 en 20 knopen waait. Ook waait er soms de Tramontana, een aflandige wind die uit de bergen komt en wel tot 40 knopen kan blazen.

Vlak voor het event waaide de Tramontana best flink, maar tijdens de eerste twee dagen van het event was de wind onvoldoende. Op de derde dag konden we racen, maar de wind varieerde tussen de 11 en de 15 knopen. Het was moeilijk om de juiste set te kiezen. In overleg met mijn slalom coach Tjitse Spitse heb ik besloten om groot te gaan varen vanwege de windgaten in de baan en het feit dat U-15, U-17 en U-20 gelijktijdig moesten starten. Er stonden dus jongens met 8.6 in mijn heat en ik koos voor 7.8 om genoeg power te hebben bij de start en na de gijp.

Dit was een goede keuze en ik miste op een haar na de silver-final. Maar ik was duidelijk de snelste in de U-15 fleet. En toen ging het even helemaal mis. De race director startte na heat 6 meteen door met de bronze-final (heat 9). Ik dacht dat eerst nog heat 7 en 8 gevaren zouden worden en voer weg van de startboot. Uit mijn ooghoeken zag ik de start van mijn heat maar ik was helaas ruim twee minuten te laat bij de start. Ik verloor kansloos van mijn directe concurrent Simon Sousa uit Peru. Ik baalde hier vreselijk van, maar ik had niet goed opgelet bij de skippers meeting. Ik wist echter dat mijn speed goed zat en in de volgende eliminatie kon ik de concurrentie op flinke achterstand zetten. Ik stond toen tweede overall.

De volgende dag konden we gelukkig nog een eliminatie varen waardoor ik de eerste kon aftrekken. Ik vast vastbesloten om alles op alles te zetten en koos voor de 7.0 op de 100 liter. Met de dunne wind was dit een grote gok, maar ik kan goed pompen en wist mijn board steeds in plane te houden. Deze set was wel een hele goede combinatie voor mij want ook de derde eliminatie wist ik te winnen. Hierdoor klom ik naar de eerste plaats. Na mijn final werd de eliminatie afgebroken voor de andere fleets, maar mijn resultaat bleef staan.

Op de vijfde en laatste dag kon nog wel worden geraced om de eliminatie af te maken, maar er was onvoldoende tijd voor een nieuwe 4e eliminatie. Ik bleef dus eerste en veroverde mijn tweede WK titel."

Windsurfing.nl: Op welke manier heb jij je op het WK voorbereid?
Jim van Someren: "Ik heb dit jaar relatief weinig slalom gevaren. Ik zit in Techno selectie en maak dus relatief veel vaaruren, maar heb daardoor wel minder gelegenheid om specifiek op slalom te trainen. In de winter heb ik nog wel goed slalom kunnen trainen op Bonaire. Hier heb ik hard gewerkt om mijn gijpen door te planeren. Gelukkig ging nu mijn coach Tjitse mee naar het WK en in de drie dagen voor het WK hebben we samen alle tuning goed voor elkaar gekregen. Mijn setjes van Patrik Diethelm met Loft Sails waren gewoon super. Dit was een erg belangrijk onderdeel van mijn voorbereiding."

Windsurfing.nl: Wat maakt jou beter dan de rest van je leeftijdsgenoten?
Jim van Someren: "Ik vind het best lastig om te zeggen dat ik beter ben, maar als je twee keer wereldkampioen wordt ben je wel goed bezig. Ik heb veel voordeel van mijn Techno training. Verder train ik ook in de wintermaanden in het buitenland. Bovendien heb ik geweldige sponsors die mij helpen om hard te gaan. Ik wordt ondersteund door Patrik Diethelm Boards, Loft Sails en natuurlijk Windsurfing4you. Zoals Tjitse altijd zegt: het materiaal moet goed in orde zijn, maar het is altijd het poppetje dat het verschil maakt. Dat is natuurlijk zo, maar zonder de juiste materialen en de juiste tuning kom je in top van de slalom niet mee en ik ben dankbaar voor alle ondersteuning die ik krijg."

Windsurfing.nl: Wat heb je nog meer op de planning staan?
Jim van Someren: "Ik ga nu even gas terug nemen en me dan voorbereiden op het WK Techno in Brest. Hier komen ruim 100 jeugdsurfers aan de start in de onder de 15 klasse en de concurrentie is erg sterk. Ik heb nog twee jaar te gaan in de U-15 fleet van deze jeugd olympische klasse. In Brest ga ik voor een top-10 klassering. In 2015 wil ik op het podium staan bij de U-15 jongens. En natuurlijk weer mee doen aan het WK Slalom. Maar ik ga er van uit dat de tegenstand steeds sterker wordt, dus zal ik hard moeten blijven trainen om vooraan te blijven varen."

Windsurfing.nl: Wat zou jij willen zeggen tegen de jongens en meiden die ook graag goed willen worden in windsurfen?
Jim van Someren: "Ik zou zeggen dat lid worden van een goede windsurfvereniging belangrijk is zodat je samen met andere jongens en meiden kan varen. Je maakt namelijk elkaar beter. Ik ben zelf lid van Almere Centraal. En als je wedstrijden varen leuk vindt is de Techno klasse een hele goede leerschool, ook om later andere disciplines te varen zoals Slalom of Formula. Een goede coach is ook heel erg belangrijk. Op een gegeven moment kom je alleen namelijk niet verder. Als je geen wedstrijden wilt varen is plezier en veel vaaruren erg belangrijk. En je moet altijd door zetten. Ik heb jarenlang achter de grote jongens aangevaren, maar ik heb altijd doorgezet. Er komt dan een dag dat je zelf voorop gaat varen!"

Windsurfing.nl: Jim, hartelijk bedankt voor je mooie verhaal en heel erg veel succes toegewenst in de voorbereiding op het WK Techno.
-----

Tijdens het WK wist Pieter Eliens de 5e plek te bemachtigen in de Master groep en behaalde Coen Swijnenburg de 9e plek in de U-20 groep. Sam Wennekes werd 7e in de U-17 groep.

Bron:
Jim van Someren

Details

Gepubliceerd: 22 juni 2014

Geschreven: 22 juni 2014

De redactie van windsurfing.nl kon natuurlijk niet ontbreken tijdens de MissionXL on tour en de Island Cross. Het event vond plaats op Strand Horst. Er was misschien dan wel weinig wind. Toch waren er genoeg surfers die wat rakken hebben kunnen planeren, maar er was natuurlijk veel meer te beleven.

De dag begon met een matige wind. Toch was deze voor een aantal windsurfers voldoende om met een grote lap te kunnen planeren. En zoals altijd, wanneer er een paar windsurfers planeren komen er ineens overal windsurfers vandaan. Na een tijd kakte de wind in.

Het perfecte weer om even over de MissionXL te lopen. Behalve dat er materiaal uitgestald stond konden bezoekers de balans trainen met behulp van een indoboard. Vele merken waren aanwezig. Allen opgesteld op het grasveldje ten zuiden van het Telstar verhuur gebouw. Soms zeggen foto's meer dan duizend woorden...

(Bovenstaande foto's zijn gemaakt door Ron Boom)

Halverwege de middag begon de wind wat aan te trekken. Om 2 uur vond de skippers meeting plaats. Ondanks de kleine opkomst hing er een goede sfeer. Er werd kort uitgelegd hoe er gevaren moest worden. Half 3 zou de strijd gaan losbarsten.

Inmiddels was het kwart over 2. En nee, het was niet alleen het nieuwste materiaal dat aan de start stond, maar de 'oude raceboards' waren natuurlijk perfect geschikt voor het weertype. Er werd nog even een boei verlegt, omdat anders iedereen bij de gunstigste boei zou gaan starten. (Uiteindelijk was het alsnog het drukste bij de hoogst gelegen boei ten opzichte van de windrichting). Toen eenmaal iedereen in positie was, telde een man van tien naar nul af en weg was iedereeen.

Voor je het weet is de wedstrijd voorbij. Na de wedstrijd trok de wind nog wat aan. De meeste bleven dus nog lekker doorsurfen na het passeren van de finish.

Binnen de kortste keren waren er weer windsurfers op het water te vinden. Van de beginner die de eerste meters maakt, tot de absolute wereldtop. Ben van der Steen (wereldkampioen slalom) verscheen ook op het water. Met de opvallende kleur en het zeilnummer viel die gewoon in de ooghoeken op.

Wanneer windsurfers op het water zijn wil de tijd nog al eens vergeten worden. Tot je plots beseft dat de barbecue staat te roken. Dus hup naar de kant om de dag gezellig afsluiten onder het genot van drankje.

(Foto gemaakt door: Antione Sleeuwenhoek)

En dit was hoe ik (Rob, forumnaam: maas-surfer) de dag heb beleeft. Tot slot staat hieronder nog een filmpje over de MissionXL gemaakt door Remco van Essen.

Links:

Telstar 
Filmpje MissionXL on Tour

Fotocredits:

Ron Boom
Antoine Sleeuwenhoek
Remco van Essen (Foto's zijn gerealiseerd door middel van zijn opnames)